Member details
Gebruikersnaam
Wachtwoord
 
Wachtwoord vergeten?
 
 

Lieve Jos

 
Lieve Jos,

Het was in 1996 en jij speelde in wat later zou blijken je laatste musical met Frank: Zzinderella. In december speelde je twee avonden in het splinternieuwe theater Markant in Uden. Voor lokale omroep Sky-Line ging ik naar Amsterdam om Frank over de voorstelling te interviewen. Het werd een mooi gesprek. Niet alleen over musical, maar ook over Franks ambitie om een musicalopleiding te beginnen. Om zo een impuls te geven aan de musical in Nederland. Misschien een hele straat vol musicals, zoals in Londen en New York? ‘Oh ja, dat zou fantastisch zijn’…

Natuurlijk ging ik de show daarna bekijken. Tijdens de curtain call zag ik Frank enthousiast naar me zwaaien en ik besloot nog even naar achter te gaan om hem te begroeten en te zeggen dat ik had genoten. Tot mijn verbazing sprak je me aan, je zei dat je over me gehoord had. Dat ’t een goed interview was geweest met Frank, met kennis van zaken. En dat kom je niet altijd tegen. We raakten in gesprek en na afloop gaf je me toestemming om de volgende avond Zzinderella op te nemen met m’n geluidsrecorder, zodat ik van mijn interview met Frank een nog mooiere montage kon maken.
En na afloop van de tweede avond nodigde je me uit. ‘Als je ’n keer wil komen lullen over ’t vak, ben je van harte welkom. Schrijf me en we spreken wat af. Écht doen hoor!’ Ik zie je nog staan, in de gangen backstage bij Markant. Jas aan, das om en daar ging je de vrieskou in, terug in de bus naar Amsterdam. Verguld en onder de indruk fietste ik naar huis. De Grote Jos Brink wilde met mij praten over het vak. Wat een eer.
Snel daarna werd Frank ziek. Longkanker. Resterende voorstellingen van Zzinderella werden gecanceld, toekomst en ambities voor de musicalopleiding stonden op losse schroeven. Enorme klap voor je. ‘Frank gaat dood’, zei je tegen me, met een blik die doordrongen was van het onvermijdelijke. Maar een wonder gebeurde en Frank bleef leven. En hij startte zijn theateropleiding.

Onze afspraak ging door. In je kantoor op de hoek van je woonhuis, aan de Reguliersgracht, spraken we uren. Over het vak dus en ook over mijn ambitie. ‘Je wilt bij de televisie? Op het scherm of erachter?’ Erop. ‘Da’s niet makkelijk: dat willen er meer.’

En je smeedde het plannetje voor een pilot. Een talkshow, waarin ik jou zou interviewen. Op 20 december 1997 was het zo ver. Op je vrije zaterdagavond kwam je voor mij naar Uden. Samen het Frank, die aan het bijkomen was van chemokuren. In een uur tijd stond er een interviewprogramma op band. Van ’n maker die geen inzicht had in televisie, maar jij zag er wat in.

Zo graag zou ik je nog eens vragen wat maakte dat je dat deed. Met terugwerkende kracht ben ik het steeds meer bijzonder gaan vinden. Je agenda zat ramvol. Je gíng maar door. Deed alles: theater, tv, schrijven, prediken en dat allemaal in ’n moordend tempo. Serieus en komisch. Zo’n enorme drijfveer. Wat heb ik daar een bewondering voor. Een vrije zaterdagavond zou voor jou onbetaalbaar kostbaar moeten zijn. Je had zo maar eens een avondje met Frank op de bank kunnen zitten. Maar je reed naar f*cking Uden om daar met een onwetende, beginnende journalist en programmamaker een talkshow op te nemen. Waarom?! Ik kan het je nooit meer vragen, ik kan slechts gissen.

Als er iets is dat ik van je heb geleerd, is het wel trouw zijn aan je talent. Je was zelfbewust, je wist wat je kon. Je wist dat je vele gaven had en je wilde ze benutten. Om trouw te zijn aan jezelf en om een inspiratie te zijn voor anderen. Je bezat een grenzeloze naastenliefde. Dat blijkt uit ’t feit dat je ook nog werkte als stervensbegeleider.
Je had zo veel te geven. Na onze opname in Uden bleven we elkaar zien, vaak niet meer dan eens per jaar. De laatste keer zal geweest zijn, weer, in theater Markant. Ik was afgewezen als tv presentator bij Omroep Brabant, was daar verdrietig over en jij gaf me steun. ‘Van Albert Verlinde kreeg ik dezelfde brieven’, zei je, ‘Jaar na jaar. En ’t is toch gelukt’. En je gaf me weer moed.

De brieven die ik van je kreeg zijn een tastbare herinnering en ik lees ze nu weer door, een uur nadat ik hoorde van je overlijden. Het nieuws kwam op ’t journaal en dat gaf me ’n zekere journalistieke afstand. Welke beelden laten ze die eerste momenten zien, wie reageren er als eerste. Ik zie de persoon die ik op tv zag en van tv bewonderde.
Die brieven brengen óns contact bij me terug. Opeens raak ik daarvan doordrongen. Toen ik ging samenwonen in Breda schreef je me; jammer genoeg niet in Amsterdam, dan klep je wat makkelijker bij elkaar binnen. ‘Maar ik word 106, dus er is perspectief.’ Je hield je altijd aan je afspraken, lieve Jos, waarom deze keer toch niet??

Nadat ik bedrogen uit ’n relatie was gekomen, schreef je me ook. Over de onvoorwaardelijkheid die nodig is voor een relatie. En als die er (aan één kant) niet is… En daarna zulke lieve, warme woorden die een enorme steun waren in een donkere tijd. Wat een liefde compassie sprak je naar me uit.

Je hebt me zo veel gegeven. Ik kan alleen maar heel dankbaar zijn voor onze momenten samen. Jij geloofde in God, ik kan slechts hopen. Dat we elkaar weerzien. Dag lieve Jos, dikke kus van je
Tom
 

Tags

 
 
  • Serge Hollander

    Serge

    Hoi Tom,
    We hadden al veel eerder willen reageren maar het kwam er maar niet van. Wat een prachtige en ontroerende tekst. Sterkte bij het verwerken van het verlies van een dierbare..

    liefs
    Serge en Bente
    14 okt 2007, 13:20
  • Ruud Van Rijsingen

    Ruud

    Tjonge,

    Tom wat een prachtige brief.
    Toevallig zag ik je hyve bij Serge.
    En nu lees ik dit ontroerend mooie verhaal. En denk ik terug aan een jaar of 20 geleden toen jij al in de weer was met een oude bandrecorder en jij in de rol van Jos Brink 'Wedden Dat' met ons imiteerde. Later troffen we elkaar nog eens in de auto van Uden naar Brussel waar ik een spel ging spelen rondom Europa.

    Het ga je goed,
    Ruud
    28 nov 2007, 10:57
 

Andere blogs in Jos Brink (2)

 
Tom Van den Oetelaar

Lieve Jos

2 okt 2007, 21:10

Lieve Jos,

Het was in 1996 en jij speelde in wat later zou blijken je laatste musical met...
Jürgen

De Herinnering Aan Jos Brink

17 aug 2007, 21:25

Ik kreeg zojuist te lezen via een mail van mijn broertje,dat Jos Brink is overleden.

Mensen...